فیلیمو لوگو جدید خود را پس از جرای کمپین تیزینگ جذابش رونمایی کرد.
به گزارش ایدنا (رسانه تبلیغات ایران) فیلیمو به عنوان یکی از مطرحترین برندهای رسانهای ایران پس از نزدیک به ده سال از لوگو جدید خود رونمایی کرد.
در این تغییر، فیلیمو بهجای انکار گذشته، آن را بازخوانی کرده است. نشانهها سادهتر شدهاند، صداها هویتمندتر و زبان ارتباطی برند صریحتر. هدف مشخص است: دیدهشدن کمتر، بهیادماندن بیشتر.
برای نخستینبار، فیلیمو با یک جمله کوتاه موضع خود را اعلام کرده است: «ما دنبال داستانیم!» شعاری که نه درباره پلتفرم است و نه درباره تکنولوژی؛ درباره محتواست. درباره روایت، شخصیت و قصههایی که مخاطب را نگه میدارند، نه فقط سرگرم میکنند. همزمان، فیلیمو از امضای صوتی اختصاصی خود هم پرده برداشته است؛ موسیقیای که قرار است هر بار شنیده شود، قبل از تصویر، نام برند را به یاد بیاورد. این قطعه با ترکیب ملودیهای معاصر و ریتمهای آشنا ساخته شده و بهزودی منتشر خواهد شد. ساخت این اثر به کریستف رضاعی، آهنگساز شناختهشده ایرانی–فرانسوی سپرده شده است.
این تغییرات، بیش از آنکه یک ریبرندینگ کلاسیک باشند، نشانهی یک تصمیماند: تمرکز دوباره بر قصهگویی در بازاری که شلوغتر از همیشه است. فیلیمو با این بازتعریف، میخواهد کمتر شبیه بقیه باشد و بیشتر شبیه خودش.
این تغییر اما واکنشهای متفاوتی را رقم زده است.
واکنشها به لوگو جدید فیلیمو
لوگوی جدید فیلیمو مینیمال و مبتنی بر بازتعریف جایگاه برند در اکوسیستم رسانههای VOD است. این نشانه، با فاصلهگرفتن آگاهانه از عناصر توصیفی مستقیم، تلاش میکند برند را نه بهعنوان «پلتفرم پخش»، بلکه بهمثابه یک موجودیت رسانهای بالغ بازنمایی کند.
فرم اصلی لوگو، بازنمایی انتزاعی از قاب نمایشگرهای نسل جدید است؛ قابی که با ایجاد زاویه در ساختار خود، از ایستایی فاصله گرفته و حس پویایی، انتخاب و روایت را القا میکند.
با این حال، از نظر تمایز هویتی، لوگوی جدید فیلیمو به لحاظ Shape، منطق هندسی و پالت رنگی، شباهت قابلتوجهی با هویت بصری «رمزینکس» دارد؛ صرافی دیجیتالی که فکر کنم در یکی دو سال اخیر شکل گرفته است. طوریک ه انگار لوگوی جدید فیلیمو از بخش سفید رنگ زیر طاق نارنج بیرون کشیده شده است.
این همپوشانی فرمی، بهویژه در سطح سیلوئت و زبان رنگ، میتواند ریسک کاهش تمایز بصری در ذهن مخاطب عمومی را به همراه داشته باشد؛ بهخصوص در فضایی که برندهای دیجیتال بهطور فزایندهای به مینیمالیسم هندسی گرایش پیدا کردهاند.
در مجموع، لوگوی جدید فیلیمو را میتوان نشانهای از بلوغ استراتژیک برند و تغییر سطح گفتوگو با مخاطب دانست؛ حرکتی رو به جلو که در عین برخورداری از انسجام مفهومی، نیازمند مراقبت جدی در مدیریت شباهتهای هویتی و تثبیت تمایز در لایههای اجرایی برند است.
امین پارسا کپی رایتر و مشاور خلاقیت نیز در این باره در لینکدین نوشته است: بریم سراغ شعار که البته از این به بعد تگلاین فیلیمو خواهد بود! ما دنبال داستانیم
⚠️ مشخصه که این شعار یه معنی منفی تو دلش داره. ما دنبال داستانیم. ما دنبال دردسریم. داداش دنبال داستان نباش! داداش حوصله داریا، دنبال دردسر نباش! داستان شده واسمون! بدبختی شده واسمون! این معانی منفی، چیزی نیست که بتونیم بهعنوان تگلاین یه برند بزرگ ازش چشمپوشی کنیم.
حالا فرض میکنیم این معانی منفی وجود ندارن.
⁉️ آیا واقعا فیلیمو دنبال داستان و قصهست یا میخواد داستان و قصه رو به مخاطب ارائه بده؟ اگر فیلیمو بگه «من دنبال داستانم»، انگار داره به کارگردانها و نویسندهها فراخوان میده و میگه که من در جستجوی داستانم و این موضوع برام مهمه. بیاید روتون سرمایهگذاری کنم. اینجا فیلیمو خودش رو در قالب یه شخصیت جستجوگر جا زده. دنبال یه چیزیه. این در حالیه که اگر عنصر «داستان» برای فیلیمو ارزشه، شعارش باید این موضوع رو در قالب یه شخصیت ارائهدهنده و نمایشدهنده به ما اعلام کنه و نه جستجوگر! بنابراین میشه گفت شعار فعلی بیشتر یه شعار B2B به حساب میاد.
فربد مهاجر مدیر محتوا نیز نوشته است: تیزینگ کمپین رو دوست داشتم، تمرکز روی کاراکترها و موقعیتهای آشنا برای مخاطبهای فیلم و سریال. خیلی خوب توجه جلب میکرد. و همهی این موقعیتها، کاراکترها و اسلنگها خیلی خوب وصل شد به واژهی «داستان». همه چیز داستانه. و اینکه تو اپنینگ کلمهی داستان یه توییست معنایی هم داره برام جالبه. داستان/ کشمکش/دردسر
حتی در دنیای فیلمنامهنویسی هم در سادهترین تعریفش، اون داستانی خوبه که توس «کشمکش و دردسر و گره» به اندازه کافی باشه. اما اینکه این سعار به عنوان تگلاین برند باشه رو موافقم نیستم.
سهیل زهرابی، کپی رایتر نیز نوشته است: «ما دنبال داستان هستیم» مناسب یک پلتفرم پخش فیلم و سریال و برنامه نیست و بابت تداعی معناییش، خوراک دیس شدنه! و در بلندمدت برای برند، کار نمیکنه!
ناصر متیع، از فعالان حوزه منابع انسانی نیز نوشته است: بنظر من بدترین کاری که فیلیمو کرد تبلیغ گسترده توسط اینفلوئنسرهای لینکدینی بود که همزمان همه با هم پست گذاشتن که وااااای چه بیلبوردای خلاقانه ای چقدر کنجکاو شدیم ما!شاید بدون اینا تاثیر کار بیشتر بود.
نازنین توتونچیان میرم حتوا نیز نوشته است: دوسش نداشتم واقعا با مفاهیم برندینگ تضاد داره. دنبال داستانیم معنای منفی داره. حتی وجه بدون کنایه شعار انگار با مخاطب حرف نمیزنه و روی صحبتش با فیلمسازا و نویسنده هاست. خلاصه ایراد بهش زیاد وارده.